เรือนชงชาโจอันซึ่งตั้งอยู่ภายในสวนอุราคุเอ็นในอินุยามะ เป็นสถานที่ที่สะท้อนถึงความประณีต ความลุ่มลึกทางจิตวิญญาณ และนวัตกรรมของวัฒนธรรมชาญี่ปุ่น ออกแบบโดยโอดะ อุราคุ ผู้เป็นทั้งซามูไร นักการทูต และศิษย์ของเซ็น โนะ ริคิว ปรมาจารย์ด้านชาผู้มีชื่อเสียง โจอันแตกต่างจากขนบดั้งเดิมที่เคร่งครัด และสะท้อนจิตวิญญาณความเป็นปัจเจกของผู้สร้าง ปัจจุบันโจอันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติ และเป็นหนึ่งในเรือนชงชาที่ได้รับการชื่นชมและนำไปสร้างเลียนแบบมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
ประวัติโดยสังเขปของเรือนชงชาโจอัน
- สร้างขึ้นในพ.ศ. 2161 โดยโอดะ อุราคุ (หรือที่รู้จักในชื่อโอดะ นางามาสุ) น้องชายของขุนศึกโอดะ โนบุนางะ
- สถานที่ตั้งเดิม อยู่ในเกียวโต ภายในบริเวณวัดเคนนินจิ
- ต่อมา ย้ายไปโตเกียวในพ.ศ. 2451 โดยมิตสึอิ ทาคามิเนะ
- ย้ายมายังอินุยามะเป็นครั้งสุดท้ายในพ.ศ. 2514 โดยได้รับการบูรณะประกอบขึ้นใหม่อย่างพิถีพิถันที่อุราคุเอ็น
- การขึ้นทะเบียน: ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2494
โจอันสร้างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของที่พำนักหลังเกษียณของอุราคุ โดยตั้งอยู่ติดกับโชเด็นอิน โชอิน ภายในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของวัดในเกียวโต แม้ว่าอุราคุจะเป็นศิษย์ของเซ็น โนะ ริคิว แต่การตีความสุนทรียศาสตร์แห่งชาของเขาเปิดรับความสะดวกสบาย พื้นที่ และแสงสว่างมากขึ้น ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่ทำให้โจอันแตกต่างจากเรือนชงชาอื่นๆ ในยุคนั้น ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา เรือนชงชาแห่งนี้เปลี่ยนทั้งเจ้าของและสถานที่ตั้ง และรอดพ้นจากทั้งสงครามและการพัฒนาเข้าสู่ความทันสมัยได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยการดูแลจากผู้อุปถัมภ์ที่ให้ความทุ่มเท
หลังจากย้ายสถานที่หลายครั้ง จากเกียวโตไปยังโตเกียว และต่อไปยังโออิโซ ในที่สุดโจอันก็ถูกย้ายมายังสถานที่ตั้งปัจจุบันในอินุยามะในปี พ.ศ. 2514 โดยกลุ่มเมเท็ตสึ การย้ายครั้งนี้เป็นปฏิบัติการที่ไม่ธรรมดา โดยส่วนประกอบต่างๆ ของเรือนชงชาได้รับการกำหนดหมายเลข ห่อ และขนส่งอย่างพิถีพิถันด้วยวิธีการที่ช่วยรักษาสภาพดั้งเดิมเอาไว้
ที่อุราคุเอ็น โจอันได้รับการประกอบสร้างขึ้นใหม่และจัดวางตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ รวมถึงการเชื่อมต่อเข้ากับโชเด็นอิน โชอินอีกครั้งตามการออกแบบดั้งเดิม ผลลัพธ์คือการบูรณะที่ซื่อตรงต่อรูปแบบเดิมและสง่างาม ซึ่งเปิดโอกาสให้ผู้มาเยือนได้สัมผัสวิสัยทัศน์ของอุราคุในแบบที่ใกล้เคียงกับเมื่อ 400 ปีก่อน
ลักษณะเด่นด้านสถาปัตยกรรม
โจอัน สะท้อนการผสมผสานที่เป็นเอกลักษณ์ระหว่างขนบดั้งเดิมและนวัตกรรมส่วนบุคคลดังต่อไปนี้
- ขนาด: เสื่อทาทามิ 3.5 ผืน (ประมาณ 6.2 ตารางเมตร) ซึ่งใหญ่กว่าห้องขนาด 2 เสื่อที่ริคิวชื่นชอบ แต่ยังคงมีขนาดกะทัดรัด
- ทางเข้า: นิจิริกุจิ แบบดั้งเดิม (ทางเข้าที่ต้องคลาน) เพื่อสื่อถึงความถ่อมตนและความเท่าเทียมกันระหว่างแขก
- แสงสว่าง: มี"หน้าต่างอุราคุ" ซึ่งเป็นช่องเปิดกรุไม้ไผ่กึ่งโปร่งแสง และช่องแสงบนหลังคาแบบบานพับ เพื่อช่วยเพิ่มแสงสว่างภายใน
- การตกแต่ง: ผนังบางส่วนบุด้วยปฏิทินเก่า (โคโยมิบาริ) ซึ่งบางชิ้นมีอายุย้อนกลับไปถึงปี พ.ศ. 2172
- วัสดุ: ไม้ที่ไม่ได้ผ่านการแปรรูป หลังคามุงแผ่นไม้ และกรอบโทโคโนมะเคลือบแลกเกอร์ ซึ่งสร้างสมดุลระหว่างความเรียบง่ายแบบชนบทกับความประณีต
- บริเวณสวน: ล้อมรอบด้วยโรจิ (สวนชา) ซึ่งสอดคล้องกับสุนทรียศาสตร์แบบวาบิฉะ
เรือนชงชาของอุราคุได้รับการออกแบบโดยคำนึงถึงความสะดวกสบายของแขก โดยได้รับแรงบันดาลใจทั้งจากอุดมคติแบบวาบิฉะอันเรียบง่ายและความหรูหราอันละเอียดอ่อนของซามูไรผู้มีวัฒนธรรม
คำถามที่พบบ่อย
เหตุใดโจอันจึงได้รับการเรียกว่าเป็นสมบัติแห่งชาติของญี่ปุ่น
โจอันถือเป็นผลงานชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมเรือนชงชา ความสำคัญทางประวัติศาสตร์ งานฝีมือ และลักษณะเฉพาะตัวทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนในปี พ.ศ. 2494
เรือนชงชาที่เป็นสมบัติแห่งชาติทั้ง 3 แห่ง ได้แก่ ไทอัน (โอยามาซากิ เกียวโต) โจอัน (อินุยามะ ไอจิ) และ มิตสึอัน (เรียวโคอิน เกียวโต)
ปัจจุบันสามารถเข้าชมโจอันได้หรือไม่
โจอันเปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมภายในสวนอุราคุเอ็นในอินุยามะ ที่บริษัท Snow Monkey Resorts เรามีบริการทัวร์อุราคุเอ็นพร้อมมัคคุเทศก์ที่ใช้ภาษาอังกฤษและประสบการณ์พิธีชงชา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทัวร์อินุยามะ
ทัวร์แนะนำ: ออกเดินทางท่องเที่ยวอันน่าหลงใหลจากนาโกย่าเพื่อสำรวจปราสาทที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น ร้านน้ำชาที่เป็นสมบัติของชาติ "เมืองแห่งดาบ" และเสน่ห์ของภาคกลางของญี่ปุ่นในทัวร์ 1 วันจากนาโกย่าของ Snow Monkey Resort: ดาบซามูไรและปราสาทที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น
เรียนรู้เกี่ยวกับงานฝีมือที่เกี่ยวข้องกับการสร้างดาบซามูไร พบกับช่างตีดาบและเรียนรู้วิธีลับมีดทำครัวอย่างถูกต้อง และเดินเล่นไปตามถนนอินุยามะซึ่งคุณสามารถเพลิดเพลินกับอาหารริมทางหลากหลายชนิดภายใต้ร่มเงาของปราสาทดั้งเดิมที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น
โจอันรองรับผู้ใช้รถเข็นหรือไม่
บางพื้นที่ของสวนและโจอันมีองค์ประกอบแบบดั้งเดิม เช่น ทางเดินกรวด ขั้นบันได และทางเข้าที่ต่ำ ซึ่งอาจเป็นอุปสรรคสำหรับผู้ใช้รถเข็น
